خون شهدا هنوز تازهدم است
هویت چهل تکه شهری
کِرم از خود درخت است
حقوق مشروع اما مشروط کارگران

به گزارش دیبا خبر به نقل از medicalnewstoday، به دلیل خواص آنتیباکتریال و ضد جریان الکتریسیته موجود در این ترکیبات، از این فرآوردهها در قالب ضدعفونیکنندهها در مواد پاککننده خانگی، پودر لباسشویی و نرمکننده لباس، حالتدهندهها و قطرههای چشمی استفاده میشود.
«آلکیل دی متیل بنزیل آمونیوم کلرید» (ADBAC) و «دی دی دی متیل آمونیوم کلرید» (DDAC) دو ماده شیمیایی هستند که در این قبیل محصولات بهداشتی مورد استفاده قرار میگیرند. این مواد به صورت ترکیبی در محصولات پاککننده به کار میروند.
موشهای نر و ماده این دو ماده شیمیایی را در قالب یک ماده ضدعفونی کننده تجاری دریافت کردند. محققان حدود ۶۰ یا ۱۲۰ میلیگرم از این مواد را به ازای هر کیلوگرم وزن بدن موشها و به طور روزانه در داخل غذا و ۵/۷، ۱۵ یا ۳۰ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم را به صورت خوراکی به موشها خوراندند.
آنها در این مطالعات دریافتند که قرار گرفتن در معرض این قبیل مواد شیمیایی باعث بروز نقص لوله عصبی در موشها میشود. این ناهنجاری در نخستین ماه بارداری رخ میدهد و مغز، نخاع یا ستون فقرات جنین را تحت تأثیر قرار میدهد.
علاوه بر این، معلوم شد که موشها در مواجهه با این مواد شیمیایی، دچار نقص و ناهنجاری در دستگاه تناسلی نیز میشوند؛ چراکه موشهای نر با کاهش تعداد اسپرم و موشهای ماده با کاهش تخمکگذاری مواجه شدند. در واقع، مواجهه محیطی با این مواد بیشتر از دوز خوراکی آن در بروز ناهنجاری و نقص لوله عصبی نقش دارد.
این یافتهها هشدار میدهند در افرادی که در رستورانها یا بیمارستانها کار میکنند و بیشتر در معرض تماس با مواد پاککننده و ضدعفونیکننده هستند، احتمال تولد کودکان مبتلا به نقص لوله عصبی بیشتر است.
(سلامت آلاین/ ترجمه: ندا اظهری)